|
เราดีกันแล้ว
ใช่ไหมลูก...
อันที่จริง ต้องบอกว่า แม่ดีขึ้นแล้วต่างหาก
หลังจากนั่งคุยกับปีศาจในใจ ตกลงกันว่า จะแฝงอยู่ในใจแม่ก็ได้
แต่ช่วยอยู่แบบเงียบๆ ต่อหน้าลูก ปีศาจห้ามออกมาเพ่นพ่านให้ลูกเห็นเด็ดขาด
จะทำได้ไปสักกี่น้ำหนอ...
...
แม่ว่าจะเขียนเรื่องนอนของหนูอันดามานานแล้ว
ยามที่หนูหลับสนิท แม่รักหนูจังเลย
ก็หนูนิ่ง ไม่ร้องงอแง ไม่โวยวาย ไม่งี่เง่า
แต่แม่ก็คงต้องเข้าใจ ว่าเหล่านั้นคือธรรมชาติของเด็กนี่นา
หนูเป็นเด็กที่นอนยากมาก เป็นมาตั้งแต่เกิดแล้วด้วย
แม่เดาเอาเองว่าช่วงที่ตั้งท้องหนู แม่อยู่ในช่วงบ้างาน
วันทั้งวันทำแต่งาน ตีสี่ ตีห้ายังเดินไปมาระหว่างบ้านกับออฟฟิศอยู่เลย
ดังนั้น เรื่องนอนแต่หัวค่ำ พักผ่อนงีบบ้างในตอนกลางวันนี่จึงเป็นเรื่องที่แทบไม่เคยทำเลย
พอหนูเกิดมา หนูก็ถอดแม่มาเปี๊ยบ ถึงไม่บ้างานเหมือนแม่
แต่ก็ไม่เคยนอนนานให้แม่แว่บไปทำอย่างอื่นได้เลย
กว่าหนูจะนอน แม่ทั้งอุ้ม ทั้งกล่อม ใช้เวลานานไม่ต่ำกว่าชั่วโมง
พอแม่วางหนูลงบนที่นอน ไม่ถึง 15 นาที เด้กน้อยก็แผดเสียงร้องขึ้นอีกแล้ว โฮ่ย...
คุณตาเป็นคนค้นพบวิธีกล่อมหนูนอนให้ง่ายขึ้นได้เป็นคนแรก
โดยการพาหนูใส่รถเข็น แล้วเข็นไปรอบๆ บ้าน
วิธีนี้ ช่วยให้หนูนอนง่าย และนอนนานขึ้น
หนูจึงกลายเป็นเด็กที่โตในรถเข็นมาจนบัดนั้น
...
หนูนอนกลางวันในรถเข็นมาจนแปดเดือนเศษ ตัวเริ่มโตจนคับรถเข็นไปแล้ว
แม่จึงต้องขยับขยายที่นอนให้หนูมาเป็นการนอนบนที่นอนเหมือนเด็กธรรมดาทั่วไป
ยากชะมัด...กว่าจะกล่อมให้นอนหลับกลางวันได้ในแต่ละวัน
วันไหนหนูหลับไปง่ายๆ และหลับได้นาน เชื่อไหมว่าแม่รู้สึกว่าเหมือนเป็นชัยชนะยิ่งใหญ่ของวั้นนั้นเชียวล่ะ
แต่สำหรับการนอนกลางคืน กลับเป็นเรื่องหมูๆ ไปซะงั้น
ปิดไฟ เปิดเพลงเบาๆ ให้ฟัง นอนดูดนมแม่ไปแป๊บเดียว หนูก็หลับไปแล้ว
หลังจาก 9 เดือน แม่ก็หักดิบงดนมมื้อดึกให้หนู เพื่อให้หนูได้นอนยาวจนถึงเช้าได้
โอ้...พระเจ้า จอร์ช มันยอดมากเลยนะกับการที่หนูสามารถนอนหลับยาวได้จนถึงเช้า
... 
อันดาในวันนี้ สองขวบ หกเดือน
นอนสี่ทุ่ม (โดยประมาณ) ตื่น เก้าโมงเช้า (ตรงเวลาทุกวัน)
นอนเวลากลางวันประมาณบ่าย 2 ตื่นบ่าย 4
ซึ่งยังคงเป็นเรื่องที่ยากมาก มาก มาก กับการกล่อมลูกนอนกลางวัน
เพราะหนูจะคอยถามแม่ตลอด
แม่...นอนทำไมอ่ะ
นอนไม่ได้อ่ะ มันเหนื่อย นอนแล้วมันเหนื่อย พักก่อนนะ
แล้วก็ลุกมานั่งหัวโด่
ในขณะที่แม่ก็จะกลายร่างเป็นปีศาจ คอยปล้ำลูกให้นอนกลางวันให้ได้ต่อไป
นอนยากนอนเย็น จะไปยากอะไร แค่หลับตาลงแค่เนี๊ยะ
ว่าแต่...นอนยาก เหมือนใครว๊า
...
...
...
ใคร ?
** อากาศเป็นใจ กลอน (ว่าง) เปล่าเลยเกิดขึ้น**
ปลายฝน ต้นหนาว
ปลายฟ้า ประปราย เมฆมัว
ปลายทาง มองเห็น แค่สลัว
หวาดกลัว มองไม่เห็น ปลายฝัน |
