หลังจากอันดาไปโรงเรียนมาได้ครบวันที่ 8 พอดิบพอดี

จิตใจของหนูคงเริ่มปรับใจได้แล้ว

เพราะถึงหนูจะบอกว่า "อันดาไม่ไปโรงเรียนนะ...ไม่ไปนะ"

แม่ก็จะตอบกลับมาทุกครั้งว่า "ต้องไปสิลูก มันเป็นหน้าที่นะ"

แม่พูดย้ำๆ ให้หนูฟังไปวันละหลายๆ รอบ จนหนูมีเผลอพูดกับตัวเองไปบ้าง

"อันดาต้องไปโรงเรียนนะ เป็นหน้าที่ไง" ดีมาก!!!

...

เช้าวันวันจันทร์ วันที่ 6 ของการไปโรงเรียน

หนูร้องไห้คร่ำครวญอยู่หน้าโรงเรียนประมาณ 10 นาที

แต่สุดท้ายก็ยอมเดินเข้าโรงเรียนเอง เมื่อครูมารับตัวหนูไปก็มีสะอื้นบ้างเล็กน้อย

แล้วก็ยอมที่จะยกมือไหว้ โบกมือลาแม่

วันที่ 7 มีเรียนว่ายน้ำ วันนี้เลยเดินลั้ลลาเข้าโรงเรียนแบบชิลล์ๆ เพราะหนูอยากว่ายน้ำ

แต่แม่เดาว่าหนูคงไม่ประทับใจเท่าไหร่ เพราะพอตอนบ่ายเมื่อแม่ไปรับ

หนูก็เอาแต่บอกว่า "อันดาไม่อยากว่ายน้ำแล้ว"

เป็นอะไรหว่า...หรือว่าโดนเพื่อนชายหนุ่มน้อยในห้องแซวกับชุดว่ายน้ำบิกินี่ของหนู

คุณครูรายงานแม่ว่า...

"หวายเค้าเห็นอันดาใส่ชุดว่ายน้ำ เค้าก็ทำตาโดแล้วบอก

~ฮู้...อันดาใส่ชุดเซ็กซี่จัง~..."

แม่ถามอันดาว่ารู้ไหม เซ็กซี่เป็นยังไง

หนูบอก "รู้...เซ็กซี่ใส่ชุดว่ายน้ำไง"

แล้วก็นิ่งไปซักเดี๋ยว เหมือนจะนึกอะไรได้ หนูก็บอก

"แม่...อันดาเคยนั่งแท็กซี่แล้วนะ"

กร๊าก....เซ็กซี่ = แท็กซี่

...

เย็นของวันที่ 8 ของการไปโรงเรียน แม่สังเกตเห็นน้ำมูกน้อยๆ มาจากจมูกอันดาเป็นระยะ

แต่ก็ยังพาหนูไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระสังฆราชที่โรงพยาบาลจุฬา

เพราะแม่อยากให้หนูได้ทำบุญเนื่องในโอกาสกำลังจะครบ 3 ขวบ

แล้วยังพากันไปต่อธุระอีกหลายแห่ง กว่าจะพาหนูกับเข้าบ้านเกือบ 4 ทุ่ม

หนูเริ่มมีน้ำมูกเยอะ บ่นว่าหายใจไม่ออก แล้วที่สุด คืนนั้นแม่ก็แทบจะไม่ได้นอน

เพราะหนูตื่นมาโวยวายเรื่องหายใจไม่ออก ปลุกแม่กับปะป๊าให้ตื่นกันทั้งคืน

เช้าวันพฤหัส แม่จึงจำต้องโทรศัพท์ไปลาป่วยกับครูที่โรงเรียน

แล้วไงล่ะเนี่ย หยุดยาวซะ 5 วัน

แล้วไอ้ที่สั่งสมมาตั้ง 8 วันเห็นทีต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ตอนเช้าวันอังคารแหงมๆ...

...

ใกล้จะถึงวันเกิดครบรอบปีที่ 3 ขวบแล้ว

แม่ง่วนกับการหาของขวัญวันเกิดให้หนู

และก็คงคิดเสียงดังไปหน่อย หนูจึงจำได้ และคอยทวงเป็นระยะๆ

"แม่ซื้อของขวัญวันเกิดให้อันดาด้วยนะ"

"ซื้อเค้กด้วยนะ"

"ซื้อสกูตเตอร์ด้วยนะ"

และวันนี้ ก็เพิ่มลิสต์รายการที่อยากได้เข้าไปอีกหนึ่งเรื่อง

"แม่ ซื้อนาฬิกาให้ด้วยนะ ของขวัญให้อันดาไง"

แม่ได้ยินรายการของอย่างหลังนี่ยิ้มออกเลยล่ะ

"ได้เลย...งั้นแม่ซื้อนาฬิกาให้หนูที่ตลาดโลตัสเนอะ"

(แอบคิดในใจ อันละ 39 บาทมีมั๊ยหนอ)

"แม่ซื้อของขวัญให้อันดาแล้ว ที่เหลืออันดาไปขอปะป๊าเองละกันเนอะ" กิกิ

ปะป๊าสะอึก เอื๊อก...ยังไม่ทันจะปฎิเสธอะไร อันดาก็รีบบอก

"ปะป๊าซื้อสกูตเตอร์ให้อันดาด้วยนะ ซื้อเค้กด้วย"

แหม...พูดถูกใจแม่จริงๆ ลูกเอ๊ย...